VISUS 2|2016


NIEUWE THERAPIE VOOR DROGE OGEN

Kort geleden werd het artikel ‘Electronic enhancement of tear secretion’ gepubliceerd van Brinton et al. naar aanleiding van een onderzoek van de Stanford Universiteit. Martine Zandee – optometrist bij Oogziekenhuis Zonnestraal - dook in de materie en stipt de belangrijkste elementen van het onderzoek aan.

Door Martine Zandee (BHealth)

 

Met elektrische stimulatie hebben onderzoekers van de Stanford Universiteit verschillende zenuwen getest om te kijken of dit een behandeling voor droge ogen zou kunnen zijn. Door deze stimulatie zou de hoeveelheid traanafscheiding toenemen. De onderzoekers hebben tot op dit moment alleen nog op konijnen getest.

 

Toename traanproductie

Door de bipolaire platinum electrodes inferior van de traanklier en een monopolaire electrode bij de nervus etmoïdalis anterior te plaatsen, werden elektrische stimulaties afgegeven in het efferente en afferente zenuwstelsel. Bij directe stimulatie van de traanklier via de efferent parasympathische zenuwen nam de traanproductie toe met 57 procent, gemeten met de Schirmer test. Ditzelfde effect werd verkregen als de afferente nervus etmoïdalis werd gestimuleerd. Het optimale resultaat werd verkregen bij 50-70Hz.

 

In dit onderzoek is alleen getest wat de stimulatie deed met de score van de Schirmer test. Deze test alleen zegt niet alles over de kwaliteit van de traanfilm. Een goede traan is een balans tussen verschillende factoren zoals de osmolariteit, proteïnen, lipiden en ontstekingsfactoren. Mede hiervan hangt af of de patiënt ook subjectief resultaat zal opmerken. Hier is verder (nog) niet naar gekeken.

 

Aangetaste traanklier

Daarnaast merken de onderzoekers terecht op dat getest is met gezonde traanklieren en zenuwen. Niet bekend is het effect wanneer de zenuw en/of de traanklier is aangetast. Dit kan voorkomen bij bijvoorbeeld veroudering en auto-immuunziekten van de traanklier.

 

Juist de ernstigere droge ogen zijn vaak onderdeel van onderliggende pathologie aan de traanklier, zoals bijvoorbeeld bij het syndroom van Sjögren. Dit zal te zijner tijd ook onderzocht moeten worden zodat patiënten goed geselecteerd kunnen worden voor deze therapie.

 

Andere oplossingen

Deze therapie zal waarschijnlijk niet zomaar toegankelijk zijn voor elke patiënt met droge ogen. Dit gezien de kosten, het risico van de ingreep zelf zoals het infectiegevaar, de beschikbaarheid, de veiligheid, de patiëntselectie en dergelijke factoren. Daarnaast is het de vraag of het ook werkt bij de ernstigere vormen van droge ogen en de patiënten die juist behoefte hebben aan andere oplossingen dan de momenteel beschikbare middelen.

 

Aanvullende studies noodzakelijk

Deze uitvinding bekijkt de behandeling van droge ogen vanuit een hele nieuwe richting en kan het begin zijn van een nieuwe therapie. Mogelijk zal deze therapie op termijn zelfs helpen bij het behandelen van andere aandoeningen in het lichaam waarbij zenuwstimulatie kan helpen. Conclusie: dit onderzoek is een mooi begin, maar omdat deze onderzoeksresultaten vooralsnog alleen op konijnen zijn getest, is aanvullend onderzoek noodzakelijk.

 

Meer details over het onderzoek via deze link.

 



UP